پومار

«لغت نامه دهخدا»

[پُ] (اِخ)(1) نام کمونی از کت در واقع در اُستان بُن بفرانسه. دارای 907 تن سکنه و شرابهای ارغوانی مشهور.
(1) - Pommard.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر