پیر دلیل

«لغت نامه دهخدا»

[رِ دَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)منصبی در حوزهء شیخ و مریدان. یکی از مراتب درویشان. در اصطلاح صوفیان کسی را گویند که واسطهء میان مرید و مرشد کامل است. (فرهنگ نظام).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر