پیگ مه

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (اِخ)(1) قومی قصیرالقامه که قدما تصور میکردند در بعض نواحی و از جمله در سرچشمه های نیل سکنی دارند. || نژادی از سیاهان کوتاه بالا در کنگوی فرانسه. و نیز رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.
(1) - Pygmees.