«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب) که چون پیل نیرو و قوت دارد. قوی و نیرومند چون فیل. کنایه از مردم قوی و پرزور از عالم گاو زور. (آنندراج). ج، پیل زوران : چو آتش بیامد گو پیل زور چو کوهی روان کرد از جا ستور.فردوسی. فرود آمد از بارهء پیل زور که ای پیلتن [ خطاب به شیر ] جنگ با ما گذار. فرخی. شیرگام و پیل زور و گرگ پوی و گورگرد ببردو، آهوجه و روبه عطف و رنگ تاز. منوچهری. بجز پیل زوران آهن کلاه چهل پیل جنگی پس و پشت شاه.نظامی. شه شیر زهره بر آن پیل زور بجوشید چون شیر بر صید گور.نظامی. لحیفی برافکند بر پشت بور درآمد بزین آن تن پیل زور.نظامی. اگر پیل زوری و گر شیرچنگ بنزدیک من صلح بهتر که جنگ.سعدی. گروهی پلنگ افکن و پیل زور در آهن سر مرد و سم ستور.سعدی. || (اِ مرکب) نام فنی از کشتی.