پیلستگین

«لغت نامه دهخدا»

[لَ تَ] (ص نسبی) منسوب به پیلسته. عاجین. چیز ساخته از پیلسته و عاج. (فرهنگ نظام) :
یکی پیلستگین منبر مجره
زده گردش نُقَط در آب روین.منوچهری.
مزن پیلستگین دو دست بر روی
مکن از ماه تابان عنبرین موی.
فخرالدین اسعد (ویس و رامین).
بت پیلستگین و گور سیمین
نگار قندهار و فتنهء(1) چین.
فخرالدین اسعد (ویس ورامین).
(1) - ن ل: شمسهء.