«لغت نامه دهخدا»
(اِخ)(1) پینداروس. یکی از بزرگترین شعرای یونان باستان است. در 520 ق.م. در شهر تیبه تولد یافته و در441 ق.م. در گذشته است. غزلیات، قصائد، مراثی و انواع دیگری از اشعار دارد. وی مظهر لطف و حمایت هیرون پادشاه سیراکوز (سرقسطه) و اسکندر پادشاه مقدونیه و دیگر اکابر و اعاظم عصر خود واقع شده است نه تنها آتنی ها بلکه جماهیر دیگر یونان وی را احترام بسیار میکرده اند تا آنجا که در زمان حیات مجسمهء ویرا در تیبه نصب نموده اند و هنگام وفات امتیازات زیادی دربارهء خانوادهء او قائل شده اند و وقتی که به امر اسکندر کبیر بتخریب تیبه اقدام کردند توصیهء مخصوص بمحافظت خانهء پیندار شده بود. از تمام اشعارش فقط 45 غزل باقی مانده که به کرات طبع و نشر شده و به السنهء اروپایی ترجمه گشته است. (قاموس الاعلام ترکی). پیندار بزرگترین شاعر غزلسرای یونان. وی در 521 ق.م. تولد یافت و برخی از مورخین معتقدند که تا حدود 440 ق . م. از حیات بهره مند بوده است. پینداروس بواسطهء دلکش و بلند بودن اشعار شهرت بسیار یافت، چنان که جباران و سلاطین بسیاری از بلاد و نواحی یونان او را بدربار خویش می خواندند و می نواختند. شهر تب در زمان حیات پینداروس او را مجسمه ای ساخت و تا یک قرن پس از مرگ وی خانه اش را به نهایت دقت و احترام نگهداشتند و یونانیان بر خانوادهء وی تا دیرزمان بدیدهء احترام می نگریستند. پینداروس را آثار فراوانی بوده است که جز برخی از آن جمله اکنون در دست نیست. (ترجمهء تمدن قدیم فوستل دکولانژ ص468). و نیز رجوع به پندار شود. (1) - Pindare.