پینک

«لغت نامه دهخدا»

[نَ] (اِ مصغر) در تداول عامیانهء زنانه، پیشانی خرد. پیشانی ناچیز. || مجازاً، بخت: این پینک بسوزد؛ این بخت منست که موجب اینهمه مصیبت هاست.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر