پیور

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (اِ) ده هزار بود بزبان پهلوی. تلفظی از بیور است. رجوع به بیور شود(1) :
سپه بود پیور(2) سوی کارزار
که پیور(3) بود در عدد ده هزار.فردوسی.
(1) - وُلف هم در فهرست شاهنامه این کلمه را بمعنی مذکور و هم بمعنی ده با علامت استفهام و هم لقب ضحاک آورده است.
(2) - ن ل: بیور.
(3) - ن ل: بیور.