پیورن

«لغت نامه دهخدا»

[رَ] (اِخ)(1) نام حوضی قرب کوه موسوم به «نیل» در هندوستان. (ماللهند بیرونی ص128)(2).
(1) - Payoshn در سانسکریت.
(2) - در متن ص128 «بیورن» و در فهرست آن کتاب «پیورن» آمده است.