پیوست کردن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ کَ دَ] (مص مرکب) پیوند کردن چون درخت را از شاخ. (آنندراج) :
درخت عیش ما پیوسته بار آرد بر محنت
کند گر بوستان پیر از شاخ خلد پیوستش.
علی نقی کمره ای.
|| منضم ساختن. ضمیمه کردن.