پیوسته آمدن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ تَ / تِ مَ دَ](مص مرکب) دائم آمدن. لاینقطع آمدن. || یک لخت و بی رخنه آمدن. || سرگرفتن. کرده شدن : این کاری بزرگ است که می پیوسته آید. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص211).