پیوسته دامان

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ تَ / تِ] (ص مرکب) متصل دامان. متصل الذیل :
نور است بخت روشنش سردر گریبان تنش
چون سایه اندر دامنش پیوسته دامان باد هم.
خاقانی.