پیوند بدنی

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ دِ بَ دَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی پیوند و آن بیشتر در مرکبات و مو بکار رود و چنان باشد که قسمتی از پوست شاخهء پایه را با مقداری چوب ببرند و دو موضع بریده شده را بر وی هم گذارند و با چسب و نخ پشم بیکدیگر بندند تا جوش خورد. (از فرهنگ روستائی تقی بهرامی ج1 ص336 تا 339).