«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ وَ دِ وَ لَ / لِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی پیوند در درختان و گلها و آن چنان باشد که شاخه را چون نی ببرند و همان برش را به ساقهء پایه دهند و سپس مقطع شاخهء پیوند را روی مقطع پایه پیوند گذارند و با نخ پشمی ببندند تا جوش خورد. (از فرهنگ روستائی تقی بهرامی ج 1 ص336 تا339).