پیه اندودن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دو دَ] (مص مرکب) مالیدن پیه برآن: شحم الادیم؛ پیه اندودن پوست را. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر