«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب) پرپیه. شحیم: اجذاء؛ پیه ناک گردیدن کوهان شتر بچه. مدموم؛ سخت فربه پیه ناک از شتر و جز آن. جذو؛ کمعره؛ پیه ناک شدن کوهان. اعکار، اعتکار؛ پیه ناک شدن کوهان. ودک؛ گوشت فربه پیه ناک. فزراء؛ زن پیه ناک. کعره؛ گره گوشت یا گره اندام پیه ناک. اثرب الکبش؛ پیه ناک گردید. دخوص؛ پیه ناک شدن دختر. مفئم؛ شتر پیه ناک سرشانه. (منتهی الارب).