«لغت نامه دهخدا»
[گَ دی دَ] (مص مرکب) پرپیه شدن. دارای پیه گردیدن: فئم؛ پیه ناک گردیدن سر کتف شتر. حقدت الناقه؛ پیه ناک گردید. (منتهی الارب).
