«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (مص) صبر کردن و از این مصدر جز بتا صیغهء مفرد امر حاضر دیده نشده است. رجوع به بتائیدن شود : تکاپوی مردم بسود و زیان بتاء و مگر [ د ](1) هرسویی تازیان. ابوشکور (فرهنگ اسدی). (1) - ن ل: مدو.