تاباک

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) تپیدن و اضطراب و بیقراری و تب داشتن و مصدر آن تپیدن و بطاء معرب است. (آنندراج ذیل تاپاک) :
از غم و غصه دل دشمنت باد
گاه در تاباک و گاهی در سنخج.
منصور منطقی.
رجوع به تاپاک در همین لغت نامه شود.