تاب و توش

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) وسایل زندگی. اسباب معیشت :
ز تنگ عیشی بی تاب و توش گشته چو مور
ز ناتوانی بی دست و پای مانده چو مار.
مختاری.