تابوک

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) مخارجهء عمارت را گویند. (برهان) (فرهنگ جهانگیری). بالاخانهء کوچک که در بالا واقع شود و آن را مخارجه گویند، فرالاوی گفته :
هوشم ز ذوق لطف سخنهای جان فزاش
از حجرهء دلم سوی تابوک گوش شد.
(انجمن آرا) (آنندراج).
بیرون داشت عمارتها. (شرفنامهء منیری). بالاخانه. غرفه. خانهء کوچک (اِ مرکب)، مخارجهء عمارت که در تحت آن ستونی نباشد. (بالکن).(1) || مجازاً لالهء گوش را گفته اند و شعر فرالاوی هم همین معنی را افاده کند.
(1) - Balcon.