تابهء نقل

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ یِ نُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تابه ای که بر آن نقلها را بو دهند مثل پسته و بادام :
از آن لب بود تاب و تب حاصلم
بود تابهء نقل، نقلش دلم.
میرزا وحید (درتعریف قناد) (آنندراج).