«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) ابن النجه خان. یکی از پادشاهان مغول:... النجه خان را در زمان جهانبانی دو پسر به یک شکم متولد گشت یکی را تاتار نام کرد و دیگری را مغول و چون این پسران بسن رشد و تمیز رسیدند النجه مملکت را برایشان تقسیم فرمود، تاتار و مغول پس از فوت پدر هر یک در ولایت خود بدارایی رعیت و سپاه مشغول شدند و از طبقهء تاتار هشت نفر بر سریر سروری نشستند بر این موجب تاتار خان بن النجه خان... (حبیب السیر چ خیام ج 3 ص6).