«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِ مرکب) معرب تاجور و عرب آنرا جمع بسته و تجاوره استعمال کرده است «عدیّبن زید» گوید: بعد بنی تبع نخاوره قد اطمأنت بها مرازبها (المعرب جوالیقی ص319). مصحح در حاشیهء همین صفحه گوید: «سخو» در نسخهء چاپ «لایپزیک» تجاوره را جمع تاجور شناخته ولی این صحیح نیست و این کلمه تصحیفی از «نخاوره» می باشد که از «بنی تبع» بوده اند و این معنی از قصیده آشکار می شود.