تاج عنبر

«لغت نامه دهخدا»

[جِ عَمْ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از زلف :
تاج عنبر نهاد بر سردوش
طوق غبغب کشید تا بن گوش.نظامی.