تاذف

«لغت نامه دهخدا»

[ذِ] (اِخ) قریه ای است که بین حلب و بین آن چهار فرسنگ است، از وادی بُطنان از ناحیهء بُزاعه. امرؤالقیس آنرا در شعر خویش آورده گوید :
و یا رُبّ یوم صالح قد شهدته
بتاذف ذات التل من فوق طرطرا.
و بدان منسوب است ابوالماضی خلیفه... (از معجم البلدان).