تاراجگاه

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) جای غارت. (آنندراج). جای تاراج :
گوزن جوان را بیفکند شیر
بتاراجگاهش درآمد دلیر.
نظامی (از آنندراج).
رجوع به تاراج شود.