تارتاگلیا

«لغت نامه دهخدا»

(اِ)(1) صورت ظاهری که بازی کنندگان کمدی ایتالیائی بخود دهند. منشأ آن از ناپل است. بکاربرندهء آن نوکری است پرچانه، با گفتاری تند و نامفهوم، دائماً در خشم، چاق و چله ، خودستا و ترسو، تنگ نظر و دارای عینکی درشت برنگ آبی. این نمونه در کشور فرانسه کمتر رواج یافته است.
(1) - Tartaglia.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر