«لغت نامه دهخدا»
[تَ بَوْ وُ] (ع مص) تبول بر کسی؛ بضرب و دشنام فراگرفتن او را. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || شاش کردن. (ناظم الاطباء).
