«لغت نامه دهخدا»
[تَ حَوْ وُ] (ع مص) نگاه داشتن و پاس داشتن و تعهد کسی کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط). نگاه داشتن و تعهد کسی کردن: فلان یتحوط اخاه حیطه حسنه؛ ای یتعاهده و یهتم باموره. (اقرب الموارد).