تخاطیط

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع اِ) در شاهد زیر بمعنی خطوط چهره(1) آمده است: و کان [ هرمس ]رجلاً آدم اللون، تام القامه، اجلح، حسن الوجه، کث اللحیه، ملیح التخاطیط(2). (عیون الانباء ج 1 ص16).
(1) - Les traits du visage.
(2) - Qui a des traits fins.