«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (نف مرکب) تاجور. پادشاه. دارندهء اریکه و صاحب سریر سلطنتی : و ذکر محامد اخلاق این پادشاه خوب سیرت و این تخت دار جوانبخت همه کس بخواند. (راحه الصدور راوندی).