تخت نشان

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نِ] (نف مرکب) بخشندهء تخت. (ناظم الاطباء) :
خسرو تاجبخش و تخت نشان
بر سر تاج و تخت گنج فشان.نظامی.