تختی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ص نسبی) منسوب به تخت. || (اِ) لوحی که کودکان بروی آن علم و عمل خط می آموزند. || خاتم سنگی. || صدر. سینه. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر