«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) مبالغهء خَذْم. (زوزنی). بریدن و پاره پاره کردن چیزی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تقطیع. (اقرب الموارد). بسرعت بریدن چیزی را. (المنجد).
