«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَ] (مص مرکب) آرام دادن. کم کردن. کاستن. (ناظم الاطباء). سبک ساختن. کاستن رنج : حدیث عشق دراز است و یار نازک طبع دماغ دردسرش نیست میدهم تخفیف. طالب آملی (از آنندراج).