«لغت نامه دهخدا»
[تَ خَلْ لُ اُ دَ] (مص مرکب) خلاف وعده و عهد واقع شدن امری. در این بیت، خطا بودن، تفسیر بخطا کردن، تعبیر نادرست و مانند آنها معنی میدهد : بود این نکته پر روشن که در باب جناب تو تخلف تا ابد افتاده در اقوال انسانی. علی خراسانی (از آنندراج).