تدریجی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ص نسبی) منسوب به تدریج.
- تدریجی کردن کاری را؛ عملی را به آهستگی و دوام انجام دادن.
-عمل تدریجی؛ کاری که به آرامی و آهستگی و کم کم اجرا شود. (ناظم الاطباء). مقابل دفعی.