تدسیس

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) پنهان کردن و در زیر خاک دفن کردن چیزی. (از اقرب الموارد) (از المنجد). شدد للمبالغه، فیقال دسی کما قیل تظنی فی تظنن و فی القرآن و قد خاب من دساها؛(1) ای دسها مع الصالحین. (اقرب الموارد). || مبالغه نکردن در قطران مالیدن شتر. (از اقرب الموارد).
(1) - قرآن 91 / 10.