تدلل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَلْ لُ] (ع مص) ناز کردن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (دهار) (آنندراج). ناز کردن بر کسی و گستاخی نمودن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) :
افاطم مهلاً بعض هذا التدلل.
امرؤالقیس (از اقرب الموارد).