«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَنْ نُ] (ع مص) در شاهد ذیل ظاهراً تدنیق و بمعنی دقت نظر در معاملات و نفقات آمده است : با غلامان ترک و معارف لشکر در مواجب و جامگیات و اقطاعات طریق شطط و مناقشت و تدنق پیش گرفت لاجرم روزی بر دست دو سه غلام کشته شد. (ترجمهء تاریخ یمینی چ1 تهران ص 199). رجوع به تدنیق و مدنق شود.