تدیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَیْ یُ] (ع مص) سرای گرفتن. (تاج المصادر بیهقی نسخهء خطی کتابخانهء سازمان، ورق 261 ب) (متن اللغه): تدیر البقعه؛ خانه گرفت آنرا. (اقرب الموارد) : و معاویه (الاصفر) اول من تدیر کوفن و هی قصبه بین نسا و ابیورد. (معجم الادباء چ مارگلیوث ج 6 ص342).