«لغت نامه دهخدا»
[تَدْ] (ع مص) رام کردن. (تاج المصادر بیهقی). رام و نرم گردانیدن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). || مجرب ساختن روزگار کسی را. (المنجد). || دیوث گفتن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).