تذاؤب

«لغت نامه دهخدا»

[تَ ءُ] (ع مص) بلباس مانند گرگ شده پوشیدن، برای ناقه تا بر بچهء غیر مهربان گردد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (المنجد) (اقرب الموارد). || نرم و مختلف وزیدن باد. || گرفتن چیزی بنوبت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به تذؤب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر