«لغت نامه دهخدا»
[تَذْ] (ع مص) بگدازانیدن. (تاج المصادر بیهقی). گدازانیدن(1). (زوزنی) (منتهی الارب). گداختن روغن را. (المنجد) (اقرب الموارد). || ذؤابه ساختن برای کسی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). گیسو ساختن برای کودک. (المنجد) (اقرب الموارد). والاصل ذأب، فابدلت الهمزه واواً علی غیر القیاس، و کان یذوب امه؛ ای یضفر ذؤابتها. (اقرب الموارد). (1) - در آنندراج و ناظم الاطباء «گذرانیدن» آمده و بدون شک ناصوابست.