تراب الصیدا

«لغت نامه دهخدا»

[تُ بُصْ صَ] (ع اِ مرکب)(1)خاک مغارهء صیدا است که در بلاد شام است و خوردن یک مثقال آنرا با تخم نیمبرشت جهت التیام استخوان شکسته مجرب دانسته اند. (تحفهء حکیم مؤمن).
(1) - Terre de sidon.