ترامو

«لغت نامه دهخدا»

[تِ مُ] (اِخ)(1) یکی از ولایات مرکزی ایتالیا که در ایالت آبروز اولتریور(2) و در حدود سواحل دریای آدریاتیک و شمال شرقی روم قرار دارد. سرزمینی کوهستانی کوهستانی و مردم آن بکار کشاورزی و تربیت مواشی اشتغال دارند، کارخانه های پارچه بافی و چرمسازی آن قابل توجه است. این قصبه یکی از نواحی پررونق دوران باستانی روم بود و اکنون در حدود 190000 تن سکنه دارد و مرکز این ولایت شهر ترامو است.
(1) - Teramo.
(2) - Abruzzes ulterieure.