ترانه سرای

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ / نِ سَ] (نف مرکب)ترانه ساز (از ناظم الاطباء) :
شراب خوار و ترانه سرای و نادره گوی
شگرف و چابک و خرم خرام خدمتگار.
مختاری غزنوی (از ارمغان آصفی).