ترانه سنجیدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ / نِ سَ دَ] (مص مرکب) سرود گفتن. نغمه سراییدن :
لبم بعشق نسنجد ترانهء زنهار
ولی ز اشک من این مدعا برون آید.
طالب آملی (از ارمغان آصفی).