تراوا

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (نف)(1) تراوش کننده، چون: پرده های تراوا و پرده های نیم تراوا. رجوع به گیاه شناسی گل گلاب صص 49 - 50 شود.
.
(فرانسوی)
(1) - Permeable